Lussac Saint-Emilion

Frankrijk · AOC · Zuidwest-Frankrijk

Stijlen

Natuurlijke factoren

Hellingen op kalksteen met 'astéries' van Oligocene ouderdom, met tafelachtige plateaus met ondiep bodemoppervlak waarop oude steengroeven voorkomen.
In het noorden detritische afzettingen (zanden, grinden, zandige kleien) afkomstig uit het Massif Central, daterend uit het Eoceen en het Oligoceen. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
Uitgeloogde bodems met geringe vruchtbaarheid: kleiig-kalkachtig in het zuiden en de kern; zandig-kleiig of zandig-lemig in het noorden.
Golvend reliëf (hoogste punt: Butte de Picampeau, 81 m), doorsneden door een uitgebreid hydrografisch netwerk.
Gematigd oceanisch klimaat met continentale nuances (warmere zomer/herfst), wat leidt tot een uitgesproken jaargangeffect.

Menselijke factoren

Het recht om 'Lussac' te koppelen aan 'Saint-Émilion' is ontleend aan een uitspraak van het Hof van Bordeaux van 19 februari 1923, waarin de plaatselijke, loyale en bestendige gebruiken werden erkend.
Merlot domineert de beplanting sinds de phylloxeracrisis (einde 19e eeuw); de druif vertegenwoordigt meer dan 65% van de aanplant rond Saint-Émilion. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)

Producteigenschappen

Krachtige en ronde wijnen met een diepe kleur, intense aroma's van rood fruit die bij veroudering een complex bouquet ontwikkelen.
Rijping op barriques kan geroosterde en vanilleachtige nuances toevoegen, waardoor zowel het aromatisch palet als de structuur worden verrijkt.

Feiten afgeleid uit de terroir-bandsectie (Lien au terroir) door automatische interpretatie — zie de bron.