Mirto di Sardegna
Stijlen
Terroir
Natuurlijke factoren
- Mirte (Myrtus communis L.) is een altijdgroene struik, typisch voor de Mediterrane maquis, die spontaan groeit in de kustgebieden van Sardinië en tot op 600-800 m hoogte.
- Mirte geeft de voorkeur aan bodems met een zure of neutrale pH en komt op grotere hoogte zelden voor, vrijwel altijd met alleenstaande planten.
- Mirte kan ook groeien op kalkrijke ondergronden, mits het om vrij oude kalksteen gaat waarop zich goed uitgeloogde bodems met doorgaans een neutrale pH hebben ontwikkeld.
- Ecologisch gezien groeit mirte doorgaans samen met andere struiksoorten, of vormt ze een deel van het kreupelhout van steeneikenbossen en kurkeikenbossen.
- Onder bijzonder gunstige bodem- en klimaatomstandigheden kunnen mirteplanten hele gebieden koloniseren en daar de dominante soort worden, waardoor vrij uitgestrekte formaties ontstaan die «mirteti» worden genoemd.
- De teelt van mirte heeft zich ook verspreid naar kalkrijke bodems met een subalkalische pH, waar de cultivars een redelijk aanpassingsvermogen aan de nieuwe omgeving hebben getoond.
Menselijke factoren
- De bessen waaruit het infusum wordt verkregen moeten afkomstig zijn van wilde flora of van teelten die worden uitgevoerd onder omstandigheden die sterk aansluiten bij de natuurlijke omstandigheden waarin de plant spontaan groeit.
- Uit het Dizionario van Casalis, dat de wijdverbreide aanwezigheid van ketels voor brandewijn en alcohol en van grote mirtebomen op het eiland vermeldt, kan worden afgeleid dat de productie van mirto minstens teruggaat tot de eerste helft van de negentiende eeuw.
- Pas vanaf het midden van de jaren zeventig bestaan er gedocumenteerde gegevens over de commerciële productie: in 1975 stellen enkele bedrijven Mirto di Sardegna tentoon op twee evenementen op het eiland en in 1976 nemen zij deel aan de 43e Lentebeurs van Grenoble.
- In 1994 richten de belangrijkste producenten de Associazione Produttori Liquore Mirto di Sardegna Tradizionale op, die in 2008 werd omgevormd tot het gelijknamige Consorzio, dat de studies, de knowhow en het certificeringssysteem heeft overgenomen.
- De mirtebessen, heel of geplet, worden in roestvrijstalen tanks geïnfuseerd gedurende minimaal 15 dagen tot maximaal 8 maanden, in een water-alcoholoplossing met minstens 40 % vol. alcohol.
Producteigenschappen
- Mirto di Sardegna moet een alcoholgehalte hebben van 28 tot 36 % vol., minder dan 270 g/l totale suikers en minstens 150 g bessen per liter likeur, zonder toegevoegde aroma's, kleurstoffen, antioxidanten of conserveermiddelen.
- De kleur is robijnrood, met aanvankelijk violette tinten die na verloop van tijd de neiging hebben te verzachten naar warmere tonen, en het aroma is intens en kenmerkend voor de mirtebes.
- In de mond is de likeur warm door het stevige alcoholgehalte, maar zacht door de suikers, met een licht bittere afdronk die voortkomt uit de balsamieke noten van de bessen.
Verband terroir / product
- Men gaat ervan uit dat de grote beschikbaarheid van mirtebessen met een sterk aromatiserend vermogen, die aan alcohol of brandewijn kunnen worden toegevoegd, op het eiland de productie van rosolio's en andere dranken heeft bevorderd.
Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.
Over de begrenzing
Benaderd gebied — de vereniging van de in het document genoemde bestuurlijke eenheden (grenzen van Eurostat GISCO of het nationale kadaster). Getekende eenheden: Sardegna.