Bergamasca

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• De geografische zone wordt begrensd door de rivieren Adda en Oglio en omvat een heuvelvoetgebied van de provincie Bergamo.
• De aanwezige geologische formaties omvatten het Selcifero Lombardo, de Maiolica di Bruntino, de typische Sass del Luna, de Arenaria di Sarnico en de Pietra di Credaro, naast andere.
• De bodems zijn overwegend van het eluviale type, achtergebleven op het moedergesteente van Krijt-oorsprong waarmee ze in mineralogische samenstelling nauw verbonden blijven, met uitzondering van enkele alluviale zones langs de Oglio en bij Chiuduno.
• In het heuvelgebied ten noordwesten van Bergamo overheersen leisteen-kleiige bodems, terwijl langs de oostelijke heuvelstrook tot aan het meer van Iseo formaties met klei-kalkachtige kenmerken elkaar opvolgen.
• Het gebied van Bergamo kent drie hoofdklimaatzones — de westelijke heuvelstreek, de oostelijke heuvelstreek en het dalgebied van Trescore Balneario — met warmtesommen die variëren van 3470 graaddagen in het westelijke en dalgebied tot 3570 graaddagen in het oostelijke gebied.

• In de jaren vijftig stimuleerde de Kamer van Koophandel de aanplant van nieuwe variëteiten zoals Merlot, Barbera, Incrocio Terzi, Marzemino gentile en Schiava grossa, en werden twee coöperatieve wijnkelders opgericht, in Pontida in 1959 en in San Paolo d'Argon in 1960.
• Tot de oudste in de Bergamasca geregistreerde variëteiten behoren de Moscato di Scanzo, de marzemino, de schiava, de pignola en de groppello, vermeld in 1789 door Bajoni in zijn Metodo per fare e conservare Il Vino.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Italië

Bronnen

• Regionaal druivenrasregister (PDF) — lombardia
• eAmbrosia-register (EU) — Dossiernummer PGI-IT-A1369
• Officiële site van de wijnorganisatie — Consorzio Tutela Valcalepio