Κίτρο Νάξου (Kitro of Naxos)
Stijlen
Terroir
Natuurlijke factoren
- De kitria of kitrodendro is de gangbare naam van de soort Citrus medica, die tot de groep van de citrusvruchten behoort; de zeer aromatische bladeren vormen de basis voor de bereiding van aroma's.
Menselijke factoren
- De likeur «Kitro Naxou» (Kitro Naxou) wordt uitsluitend op het eiland Naxos geproduceerd, waar de productie van het aromatiseren van de ethylalcohol tot de eindbereiding en het bottelen moet plaatsvinden.
- De bladeren, scheuten en vruchten worden geoogst in de juiste maand, zodat ze hun maximale aromagehalte hebben bereikt, en de bladeren worden direct na het oogsten verwerkt om het verlies van aromatische verbindingen tot een minimum te beperken.
- Op Naxos bloeide de teelt van de cederaatboom (kitrodendro) al sinds minstens de 18e eeuw, voordat ze na de Tweede Wereldoorlog geleidelijk afnam, en de vrucht werd in grote hoeveelheden uitgevoerd.
- De cederaatbladeren (kitrofylla) werden aanvankelijk gebruikt om tsipouro uit draf te aromatiseren, wat een drank opleverde die «kitrorako» heette en die volgens schriftelijke getuigenissen op Naxos al sinds het begin van de 19e eeuw zeer wijdverbreid was.
- De productie van de likeur als merkproduct is al sinds 1896 gedocumenteerd, toen de eerste vergunning voor een distilleerderij op Naxos werd verleend, en sinds het begin van de 20e eeuw won hij onderscheidingen op beurzen zoals die van Marseille, Bordeaux, Luik en Athene.
- De gezonde bladeren worden samen met stelen en vruchtschillen in de traditionele koperen distilleerketel (ambix) ondergedompeld in een mengsel van ethylalcohol van landbouwoorsprong en water met een alcoholgehalte van minstens 40 % vol gedurende minstens 12 uur, waarna distillatie volgt.
Producteigenschappen
- De basis van de drank zijn de aromatische bestanddelen van de bladeren, scheuten en vruchten van de citrusboom Kitria of Kitrodendro (Citrus medica).
- De likeur «Kitro Naxou» komt voor in drie types: groen, kleurloos («wit») en geel, die verschillen in alcoholgehalte en suikergehalte en met het blote oog te onderscheiden zijn aan hun kleur.
- Het alcoholgehalte varieert per type: 25-30 % vol voor de groene, 30-33 % vol voor de kleurloze en 33-36 % vol voor de gele, met een minimaal alcoholgehalte van de drank van 25 % vol.
- Het minimale suikergehalte, uitgedrukt in invertsuiker, bedraagt 105, 120 en 160 gram per liter voor respectievelijk de gele, de kleurloze en de groene, tegenover 100 gram per liter die in het algemeen voor likeuren geldt.
Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.
Over de begrenzing
Benaderd gebied — de vereniging van de in het document genoemde bestuurlijke eenheden (grenzen van Eurostat GISCO of het nationale kadaster). Getekende eenheden: Δημοτική Ενότητα Νάξου, Δημοτική Ενότητα Δρυμαλίας.