Ansonica Costa dell'Argentario

Italië · DOC (BOB) · Toscana · 1 gemeente(n)

Stijlen

Natuurlijke factoren

De zone omvat heuvelgebied, heuvelvoet en eilandgebied in het zuiden van de provincie Grosseto, met inbegrip van delen van de gemeenten Manciano, Orbetello en Capalbio en het volledige grondgebied van Isola del Giglio en Monte Argentario.
De heuvelachtige bodems worden gekenmerkt door overwegend kalkachtige, anhydriet- en gipsrijke formaties, met een gemiddelde hoogte van 128 meter boven zeeniveau en een hellingspercentage van 11%.
Ten zuiden van Capalbio bevinden zich terrassen en plateaus met een geringe helling op alluviale afzettingen met een gemengde korrelgrootte en zandige mariene sedimenten, met een gemiddelde hoogte van 97 meter boven zeeniveau en een helling van 2%.
Het schiereiland Monte Argentario en het eiland Isola del Giglio bestaan vrijwel geheel uit een granieten pluton met kleine kalkachtige gebieden, waar gesteenten zoals serpentijn, kalksteen of schisten overheersen, met gemiddelde hoogten van 250 meter boven zeeniveau.
Het mediterrane klimaat kenmerkt zich door een gemiddelde temperatuur van circa 16°C, neerslag van ongeveer 630 mm per jaar en een Huglin-index tussen 2.300 en 2.500 eenheden, met winden als de scirocco, libeccio en maestrale.

Menselijke factoren

Bij Marsiliana, langs de rivier de Albegna, zijn talrijke Etruskische pithoi en aardewerk aangetroffen, vermoedelijk een verzamelpunt voor wijnen afkomstig van de heuvels in het binnenland die per rivier werden aangevoerd.
Op het eiland Isola del Giglio zijn talrijke stenen palmenten (in de rots uitgehakte druivenperskuipen) aangetroffen, die door Etrusken en Romeinen werden gebruikt voor het treden en laten uitlekken van druiven, soms aan de voet van een wijngaard.
In 1554 veroorzaakte de piraat Barbarossa de deportatie van meer dan 600 inwoners van Giglio, een eiland dat toen intensief met wijngaarden was beplant en een productie kende van circa 18.000 vaten wijn, gevinifieerd in de palmenten.
De gecontroleerde oorsprongsbenaming 'Ansonica Costa dell'Argentario' werd toegekend bij ministerieel besluit van 28 april 1995, met een minimumaandeel van 85% van het witte druivenras Ansonica.
De traditionele leivormen in het gebied, die ook in nieuwe aanplanten worden gehandhaafd, zijn het horizontale snoersysteem met sporen en de enkelvoudige leiboom, met een minimale plantdichtheid van 3.300 planten per hectare.

Producteigenschappen

De wijn heeft een meer of minder intens strokleurig geel, soms met gouden reflexen, een frisse en delicate geur met lichte fruitige aroma's.
Op het gehemelte is de wijn droog, zacht, warm en harmonieus, met een lage zuurgraad van 4,5 g/l en een gemiddeld hoog alcoholgehalte.

Verband terroir / wijn

Het klimaat met schaarse zomerneerslag en een zekere droogte in juli en augustus, gecombineerd met een altijd aanwezige ventilatie en goede dag-nachttemperatuurverschillen, stelt de wijnstok in staat een goed vegetatief evenwicht te bereiken en zorgt voor een langzame en optimale rijping van de druiven, wat bijdraagt aan de organoleptische eigenschappen van de wijn.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing

Gebied: de officiële productiezone gepubliceerd door het regionale geoportaal (Toscana).