Bergerac

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Aanvullende druivenrassen

Terroir

• Stroomopwaarts van Bergerac bestaan de dagzomende geologische formaties uit mariene kalkstenen uit het Krijt, afgezet tijdens het Secundair.
• Van Bergerac tot Le Fleix rusten de bodems op de zanden en klei met grind van de Périgord, afkomstig van de afbraak van de granieten verweeringskorst van het Centraal Massief.
• Van de gemeente Le Fleix tot aan de Gironde stemt het tertiaire klei-kalksteensubstraat overeen met de grens van de uitbreiding van de Stampienzee, waar de asteriënkalk werd afgezet.
• De meest kenmerkende bodems zijn de rendzinas en bruine kalkbodems, de uitgeloogde boulbènes-bodems op de zanden, kleien en grinden van de Périgord en op de tertiaire molassen, alsmede de kleiig-grinderige alluviale bodems van de Dordogne-terrassen.
• Het gehele geografische gebied strekt zich uit over een grondgebied van 90 gemeenten, tussen de vallei en de hellingen in het zuidwesten van de Périgord.
• Het getemperde zeeklimaat is minder regenachtig en iets kouder dan aan de Atlantische kust, met hogere temperaturen in de zomer en koudere in de winter als gevolg van de grotere afstand tot de kust.
• De vallei van de Dordogne, die als een trechter naar de oceaan in het westen openstaat, laat de atlantische mildheid tot bijna 100 kilometer landinwaarts doordringen.

• In 1254 stond Hendrik III toe dat de wijnen van Bergerac, ingescheept te Libourne of Bordeaux, te allen tijde ongehinderd door het Bordelais naar Noord-Europa konden worden uitgevoerd.
• De herroeping van het Edict van Nantes in 1685 veroorzaakte de ballingschap van de hugenoten naar Holland, Duitsland en Zwitserland, waarmee een bloeiende handel in witte wijnen en 'clarets' met Noord-Europa tot stand kwam.
• Het wijngaardgebied stroomopwaarts van Bergerac is verdwenen door een reeks stroomversnellingen die de 'Pas de la Gratusse' worden genoemd en die de scheepvaart met platboomde vrachtschuiten uiterst bemoeilijkten.
• De druivenrassenselectie is weinig veranderd, met een overheersing van merlot en sémillon, terwijl de klimatologische rijpingsomstandigheden het behoud van een aanzienlijk aandeel cabernet franc en muscadelle hebben mogelijk gemaakt.

• Witte wijnen ontwikkelen doorgaans bloemige en fruitige aroma's met een zekere zuurgraad in de mond, waar men soms de aanwezigheid van het sauvignon-ras kan vermoeden.
• Rode wijnen worden vaak gekenmerkt door fruitige aroma's met een soms rijke taninestructuur, waarbij de souplesse van de merlot wordt gecombineerd met de stevigheid van de tannines van de cabernets; zij profiteren van enige rijping zodat de tannines kunnen integreren.
• Roséwijnen, overwegend gemaakt van cabernet franc en cabernet-sauvignon, hebben vaak een volle kleur die varieert van het 'gris'-type tot het 'clairet'-type, en zijn droog of licht zoet, altijd met een aanwezige frisheid.

• De goede waterhuishouding van de bodems, in combinatie met het getemperde zeeklimaat, zorgt voor een goede fenolische rijpheid van de druiven, die zich met name uit in de taninestructuur van de rode wijnen.
• De moeilijkheden bij de riviervaart verklaren de huidige ligging van het wijngaardgebied stroomafwaarts van Bergerac, een commerciële wijngaard waarvan de middeleeuwse ontwikkeling verbonden is aan de aanwezigheid van een rivierhaven.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF)
• Officiële INAO-tekst (show_texte)
• INAO-productfiche
• Officiële site van de wijnorganisatie — IVBD — Vins de Bergerac & Duras