Carignano del Sulcis

Italië · DOC (BOB) · Sardegna

Stijlen

Natuurlijke factoren

De twee kleine eilanden Sant'Antioco en San Pietro maken deel uit van het wijnbouwgebied van de Sulcis, waarbij het eerste een oppervlakte heeft van circa 108 km² en via een landengte met het vasteland verbonden is, en het tweede een echt eiland is van circa 50 km².
De beplante bodems omvatten entisolen en inceptisolen met een variabele ontwikkelingsgraad, naast alfisolen met kleiophopingen op grotere diepte en illuviale carbonaatkorsten.
Het gebied tussen Narcao en Santadi is een vlakte van alluviaal materiaal uit het Kwartair, afgezet op vulkanische gesteenten of op de formaties van het Cixerri, die bestaan uit zanden, conglomeraten en kleien.
Het eiland Sant'Antioco is overwegend vulkanisch van oorsprong, met kalkstenen uit het Krijt in het zuidoostelijke deel en een zandbank in het noorden nabij Calasetta, waar de oudste wijnbouw van het eiland plaatsvindt.
Het klimaat van de Sulcis is subtropisch van aard, met gemiddelde jaartemperaturen van circa 17°C en een schaarse neerslag die vaak minder dan 600 mm per jaar bedraagt, terwijl de zoute wind de druiventeelt met name op de kleinere eilanden beïnvloedt.
Het eiland San Pietro is overwegend heuvelachtig, met een landschap dat gekenmerkt wordt door zure vulkanische gesteenten van ignimbritisch type.

Menselijke factoren

Het druivenras Carignano zou door de Feniciërs of de Carthagers in Sardinië zijn geïntroduceerd, die de regio Sulcis gedurende lange tijd beheersten via de Punische steden Solci en Nora.
Een alternatieve hypothese stelt dat het ras tijdens de Spaanse overheersing van het Iberisch schiereiland werd geïmporteerd, zoals de lokale dialectnaam van de Carignano-druif suggereert: 'Axina de Spagna', dat wil zeggen 'Druif van Spanje'.
In de zandige bodems van het eiland Sant'Antioco wordt de wijnstok van oudsher op eigen wortel geteeld, omdat de phylloxera in dit type bodem geen schade heeft aangericht.
De Carignano van het eiland Sant'Antioco wordt van oudsher op eigen wortel geteeld en geleid in de vorm die 'alberello latino' wordt genoemd, een referentiepunt voor de wijnbouw in de Sulcis sinds de oudheid.
De wijnindustrie in het gebied ontstond in 1932 met de oprichting van de Cantina Sociale di Calasetta, gevolgd in 1949 door de Cantina Sociale di S. Antioco en in 1960 door de Cantina Sociale di Santadi.

Producteigenschappen

De wijn Carignano del Sulcis heeft een min of meer intens robijnrode kleur, een intens vineuze geur en een droge, sapide en harmonieuze smaak.
In de typen die na een rijpingsperiode op vat worden verfijnd, krijgt de wijn de typische diepe robijnrode kleur, aroma's van pruimen en bessen, en een warme, intense en aanhoudende smaak.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing · benaderd gebied

Benaderd gebied — polygoon uit de dataset Bétard 2022 (EU-BOB's), op gemeenteniveau.