Cilento

Italië · DOC (BOB) · Campania

Stijlen

Natuurlijke factoren

Het Campano-Lucaanse Apennijnengebergte bestaat uit een stapel van overschuivingsdekens die tijdens de miocene en pliocene tektonische fasen zijn geëmplaceerd en de zuidelijke Apennijnenketen vormen.
De zuidelijke Apennijnenketen is opgebouwd uit overschuivingsdekens die hoofdzakelijk tijdens het Mioceen zijn geëmplaceerd en een gecombineerde dikte bereiken in de orde van vijftienduizend meter.
De bodems zijn van nature arm, met een kleiige ondergrond, rijk aan mergelskeletten en schisten, en met weinig organische stof.
Het Cilento wordt doorstroomd door een beperkt aantal hydrografische bekkens, waaronder de Alento, de Lambro, de Mingardo, de Solofrone, de Testene, de Fiumarella en de Bussento richting de Tyrreense Zee, alsmede de Calore, de Sammaro en de Tanagro richting de Sele.
Ten oosten van de zuidelijke Apennijnenketen bevindt zich de bradanische voordiepte, die pas in het Plio-Kwartair door orogenetische fasen is beïnvloed, en ten slotte het Murgiaanse voorland, dat verticale vervormingen van epirogenetisch type heeft ondergaan.

Menselijke factoren

De in het Cilento geteelde druivenrassen stammen af van variëteiten die in de oudheid werden geïntroduceerd door Griekse kolonisten die vanuit de Peloponnesos de sites van Elea en Paestum bereikten.
De traditionele leivormen van de wijnstok, zoals de hoge en lage Avellinese, de canocchia en de alberello, zijn geleidelijk vervangen door moderne systemen zoals de Guyot en het gespoorde cordon.

Verband terroir / wijn

De orografie van het gebied en de expositie van de wijngaarden in uitverkoren zones bevorderen een geventileerde en lichtrijke omgeving, gunstig voor de vegetatieve en productieve functies van de wijnstok.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing · benaderd gebied

Benaderd gebied — polygoon uit de dataset Bétard 2022 (EU-BOB's), op gemeenteniveau.