Colli del Limbara

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• Granitoïde gesteenten gevormd in het Paleozoïcum (~300 Ma) in een diepe magmakamer, later aan de oppervlakte gekomen door erosie: het skelet van de Sardo-Corsicaanse plaat.
• Het granitische landschap is bezaaid met tors, inselbergs en tafoni die door wind en water zijn geslepen, met nissen die door de mens als schuilplaats werden gebruikt.
• Weinig tot matig ontwikkelde bodems (entisolen en inceptisolen), met een zandige leemtextuur, arm aan carbonaten, met een reactie van zwak zuur tot zuur en een lage kationenuitwisselcapaciteit.
• Xeric bodemvochtregime: langdurig zomers vochtdeficit en sterk winteroverschot, met name rondom het massief van de Limbara.

• Paleozoïsche (~300 Ma) granietbodems, weinig ontwikkeld, zandig, zuur en vrij van carbonaten, met een hoge steenfractie.
• Intense windblootstelling het hele jaar in een areaal dat zich uitstrekt van de kust tot 500 m hoogte, met een langdurig zomers vochtdeficit (xeric bodemvochtregime).

• Zure zandige bodems op paleozoïsche graniet: geringe carbonaatgehalten, zandige leemtextuur, hoge doorlaatbaarheid — een directe afdruk op het minerale profiel van de wijnen.
• Sterke jaarlijkse windblootstelling en langdurig zomers vochtdeficit vormen wijnen van druiven met gecontroleerde waterstress.

• De zandige, zure en carbonaatarme granietbodems van de Gallura drukken op de wijn de kenmerken van een oud (300 Ma) en sterk drainerend substraat.

Feiten afgeleid uit de terroir-bandsectie (Lien au terroir) door automatische interpretatie — zie de bron.

Bronnen

• eAmbrosia-register (EU) — Dossiernummer PGI-IT-A0788
• Officiële site van de wijnorganisatie — Laore Sardegna