Coteaux du Lyonnais

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Aanvullende druivenrassen

Terroir

• De appellatie strekt zich uit over de oostelijke rand van het Centraal Massief, begrensd door de valleien van de Turdine en de Azergues in het noorden, de Rhône en de Saône in het oosten, de Monts du Lyonnais in het westen en de vallei van de Gier in het zuiden.
• De appellatie beslaat het grondgebied van 49 gemeenten in het departement Rhône, waarbij de wijnstok wordt geplant tussen 200 en 550 meter hoogte op de eerste hellingen van de Monts du Lyonnais.
• De primaire formaties van het Centraal Massief overheersen met stollingsgesteenten zoals graniet en metamorfe gesteenten zoals gneis en schist, die door verwering zanderige of zandig-kleiige zandgrond (arènes) opleveren.
• Aan de noordoostelijke rand bestaat het kleine massief van de Mont d'Or uit secundaire sedimentaire formaties van kalksteen en mergel, wat kalkrijke, soms kleirijke bodems oplevert waarbij de afwatering door de helling wordt verzekerd.
• In het zuidoosten, langs de Rhône, is een terras met een granieten ondergrond bedekt met morene-afzettingen achtergelaten door de Alpiene gletsjers uit het Kwartair, die soms grof grindachtig en min of meer kleiig materiaal vormen.
• Het gematigd oceanisch klimaat kent een gematigde jaarlijkse neerslag van 835 millimeter, goed verdeeld over het jaar, en een gemiddelde jaartemperatuur van circa 11°C; de westelijke bergen houden een deel van de oceanische neerslag tegen.
• De diversiteit aan hoogtelagen en expositie schept een veelheid aan mesoklimaten die rijpingsverschillen van ongeveer twee weken tussen percelen kunnen veroorzaken.

• Archeologische opgravingen hebben in Saint-Laurent-d'Agny een Gallo-Romeins domein met een wijngaard en vinificatie-installaties aan het licht gebracht, waar druivenpitten zijn geïdentificeerd.
• In de middeleeuwen plantten de Benedictijnen van Savigny de eerste wijnstokken in het noordelijke deel van het wijngaardgebied, terwijl de Celestijnen van Millery die in het zuiden verder ontwikkelden.
• Het wijngaardgebied bereikte zijn hoogtepunt in het midden van de negentiende eeuw met 12.000 hectare, alvorens te worden getroffen door de phylloxera en nieuwe ziekten zoals valse meeldauw en echte meeldauw.
• In 1952 verenigden de producenten zich in de Fédération des Vins des Coteaux du Lyonnais en verkregen erkenning als appellation d'origine vin délimité de qualité supérieure, gevolgd door de AOC-status in 1984.
• De post-phylloxera reconstructie van het wijngaardgebied voor kwaliteitswijnen vond voornamelijk plaats op basis van het gamay-ras, verwerkt tot rode wijn, dat het leeuwendeel van de geproduceerde volumes vertegenwoordigt.

• De rode wijnen zijn droog, met een levendige kleur, geurig en fruitig, met een gematigde tanninestructuur, en lenen zich er voor de vroegste cuvées toe om als primeurwijn te worden genoten.
• De meeste rode wijnen tonen hun kwaliteit in het jaar na de oogst en verdragen één tot drie jaar flesrijping.

• Op de morenen met uitgeloogde, kiezelhoudende en warme bodems bereiken de percelen een gevorderde rijpheid die de productie van geconcentreerde cuvées mogelijk maakt, soms met een zeer hoog alcoholgehalte.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF)
• Officiële INAO-tekst (show_texte)
• INAO-productfiche
• Officiële site van de wijnorganisatie — Inter Beaujolais