Crémant de Limoux

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• Het geografische gebied wordt in het zuiden afgesloten door de uitlopers van de Pyreneeën van de Aude, in het westen door de bergen van Chalabre en Razès, en in het oosten door de Corbières, en opent zich in het noorden naar Carcassonne via de Aude-vallei.
• Het reliëf onderscheidt een heuvellandschap in het noorden, met een dichte wijngaard tussen 100 en 250 meter hoogte, en een geaccidenteerd landschap in het zuiden, waar de wijnstokken tussen 300 en 500 meter zijn aangeplant.
• De bodems hebben zich voornamelijk ontwikkeld op molasse van detritische en heterogene oorsprong, opgebouwd uit zand, grind en klei, geërodeerd op de hoger gelegen hellingen.
• In het zuidelijke deel van het gebied hebben de bodems zich ontwikkeld op kalksteen en klei uit het Sparnacien, gekenmerkt door een hoog gehalte aan rode klei.
• Het geografische gebied is onderverdeeld in vier afzonderlijke geografische eenheden, genaamd Méditerranéenne, Autan, Océanique en Haute-vallée, met verschillende klimaten, hoogtes en rijpingsdata.
• De eenheid Méditerranéenne, de vroegste, ligt tussen 100 en 250 meter hoogte en ontvangt gemiddeld tussen 550 en 650 millimeter neerslag per jaar, met een hoge waterstress in de zomer.
• De eenheid Océanique, ten westen van Limoux, ontvangt gemiddeld 750 millimeter neerslag per jaar, met een latere rijping en wijnstokken tussen 200 en 300 meter hoogte.
• De eenheid Haute-vallée leunt tegen de voet van de Pyreneeën, met wijnstokken die op de meest zonnige hellingen tot 500 meter hoogte reiken, en een koele maand september.

• De monniken van de abdij van Saint-Hilaire in de Limouxin ontwikkelden de teelt- en vinificatietechnieken en produceerden een mousserende wijn die al in 1531 in hun geschriften wordt vermeld, beschouwd als de eerste mousserende wijn die in de wereld werd geproduceerd.
• Een ordonnantie van de Intendant van Languedoc, gedateerd 23 juli 1688, verbood de invoer in Limoux van elke vreemde wijn of druivenoogst op straffe van een boete van 100 livres, en beschermde zo de lokale productie.

• De witte wijnen zijn over het algemeen bleekgoud met gouden schijn, gedragen door een fijne mousse die een elegante en aanhoudende cordon garandeert.
• De witte wijnen ontwikkelen tonen van witte bloemen, vaak gecombineerd met citrus- en geroosterd-broodtonen, met een smaakvolle mond gekenmerkt door lengte en volume.
• De rosé wijnen onthullen tonen van rode vruchten en bloemen, en de discrete aanwezigheid van de druif pinot noir geeft hen een fruitige smaak terwijl het volume wordt versterkt door een lichte tannineinbreng.

• De nabijheid van het reliëf brengt een frisheid die de alcoholische fermentatie tijdens de vinificatie in de kelder op natuurlijke, maar willekeurige wijze afremt.
• De bijzondere klimaatomstandigheden van de sector, met meer neerslag, de afwezigheid van een droge periode en koelere temperaturen, stellen de druivensoorten chardonnay, chenin en pinot noir in staat een lage pH en een gunstige zuurgraad te behouden voor de productie van mousserende wijnen.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF), JORF 17 octobre 2017
• Officiële INAO-tekst (show_texte)
• INAO-productfiche
• Officiële site van de wijnorganisatie — CIVL