Crozes-Hermitage ou Crozes-Ermitage

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Aanvullende druivenrassen

Terroir

• In het noorden rust de wijngaard op een substraat uit het Primair van 'graniet van Tournon', identiek aan dat van de appellatie Saint-Joseph op de andere oever van de Rhône, tussen Crozes-Hermitage en Serves-sur-Rhône.
• De zandige en kleiige granietzanden afkomstig van dit substraat zijn weinig stabiel en worden op de hellingen bijeengehouden door terrassen die traditioneel worden ondersteund door muurtjes van droge steen, waardoor de wijngaard hier verwant is aan de hellingen van de appellaties Saint-Joseph, Côte-Rôtie of Condrieu.
• In het zuiden en oosten bestaat het minder ruige reliëf uit kwartaire terrassen van grind afkomstig van de erosie van de Alpenmassiven, waarvan de oudste en hoogste zich ten noorden van Mercurol en Chanos-Curson bevinden.
• Bepaalde hooggelegen punten in dit gebied zijn plaatselijk bedekt met löss, eolische afzettingen die door erosie zijn herwerkt en opnieuw verkalkt, met name in de wijk die bekendstaat als de 'Blancs' in Gervans, terwijl recentere tussenliggende niveaus de 'Coteau des Pends' in Mercurol vormen.
• Het zuidelijke deel, het grootst in afgebakende en beplante oppervlakte, rust op het zogenoemde terras van de 'Chassis', waarvan de afgeronde keien rusten op bodems met een geringe nuttige waterreserve die droogtestress bij de wijnstok kunnen veroorzaken.
• De frequente wind die langs de Rhônecorridor waait — de Mistral wanneer hij uit het noorden komt — droogt de lucht en brengt verkoeling in de zomer maar een gevoel van ijzige kou in de winter, terwijl de zuidenwind doorgaans onweerachtige verstoringen aankondigt. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)

• Het druivenras syrah noir, plaatselijk aangeduid als 'petite syrah', vertegenwoordigt met 90% verreweg het overgrote deel van de beplanting, met een lokale kloon genaamd 'syrah de Gervans'.
• De witte druivenrassen marsanne en roussanne — de laatste meer anekdotisch aanwezig — zijn voornamelijk geplant op witte kalkrijke gronden nabij Crozes-Hermitage en Mercurol, alsook op kaolinitisch zand in Larnage.
• Het geografische gebied, in 1937 beperkt tot een deel van de gemeente Crozes-Hermitage, werd reeds in 1952 uitgebreid tot 11 gemeenten, alvorens in juni 1989 te worden teruggebracht tot 3200 hectare tegenover de voorgaande 4800 hectare.

• Voor alle rode wijnen is de kleur donker granaatkleurig en neemt deze met het ouder worden meer oranjekleurige nuances aan.
• De witte wijnen vertonen een heldere kleur met groene reflecties, die met het ouder worden meer uitgesproken en gouden tonen aanneemt.
• Afhankelijk van de beheersing van de malolactische gisting drukken de witte wijnen ofwel intense aroma's van citrus en frisheid uit, geschikt om jong te drinken, ofwel een bloemig en kruidig profiel met meer body, dat na een gemiddelde rijpingsperiode aan kwaliteit wint.
• De rode wijnen uit het zuiden zijn aangenaam, aromatisch, goed gestructureerd maar zonder overdrijving en geschikt voor gemiddelde rijping, terwijl die van de noordelijke hellingen voor bepaalde cuvées meer structuur en houdbaarheid bij het ouder worden hebben.

• Deze rijpingsomstandigheden maken de uitdrukking mogelijk van een originaliteit die de wijnen onderscheidt van hun naaste verwanten uit de appellatie Hermitage, met rode wijnen van soepelere structuur en contrastrijkere witte wijnen.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF) — goedgekeurd 10 décembre 2024 publié au JORF du 12 décembre 2024, JORF 12 décembre 2024
• Officiële INAO-tekst (show_texte)
• INAO-productfiche
• Officiële site van de wijnorganisatie — Inter Rhône