Entraygues - Le Fel

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Aanvullende druivenrassen

Terroir

• De moederrots bestaat hoofdzakelijk uit schisten in het westen van het geografische gebied en uit graniet in het oosten; deze sokkel wordt diep ingesneden door de Lot en haar zijrivieren.
• De bodems die uit deze moederrots zijn ontstaan zijn zuur, min of meer diep afhankelijk van de helling, en rijk aan steengruis; de verwering van het graniet geeft plaatselijk zandige verweeringsgronden die 'barène' worden genoemd.
• De wijngaardpercelen zijn aangelegd op steile hellingen die de valleien van de Lot, de Truyère en hun zijrivieren domineren, vaak ingericht als terrassen die plaatselijk 'faisses' worden genoemd.
• Het klimaat van het geografische gebied staat onder continentale invloed, maar dankzij de oriëntatie van de valleien geniet het van een relatief warm, mediterraan klimaat.
• De wijngaardpercelen worden hoofdzakelijk op terrassen bebouwd, gelegen op naar het zuiden en zuidoosten geëxposeerde hellingen, op een gemiddelde hoogte van 350 meter.
• Het geografische gebied van de appellatie strekt zich uit over het grondgebied van 8 gemeenten, waarvan 6 in het departement Aveyron en 2 in het departement Cantal.

• De uitbreiding van de wijngaard in de Lotvallei is verbonden met religieuze gemeenschappen, met name de Abbaye de Conques, gebouwd in 732, en de kanunniken waren tot aan de Revolutie de beheerders van de beste delen van deze wijngaard.
• In de twaalfde eeuw maakte het rivierverkeer op de Lot de wijn uit de vallei van Olt bekend tot in Gascogne en Aquitanië, en het huwelijk van Aliénor d'Aquitaine met Henry Plantagenêt in 1152 bevorderde de handel met de Engelsen.
• De heropbouw van de wijngaard na de phylloxeracrisis, waarvan de eerste symptomen in 1884 verschenen, werd vanaf 1890 aangestuurd door Abbé Belloc, die resistente onderstammen zocht en de cabernet-sauvignon introduceerde.
• De vóór de Revolutie geteelde druivenrassen waren de 'saumencès noir' (fer), de mouyssaguès, de 'négret' (négret de Bahnars) en de chenin, terwijl een inventaris uit 1807 het ras saint-côme vermeldt.

• De rode wijnen hebben een diepe, violet-rode kleur met aroma's van zwarte vruchten zoals zwarte bes en een tanninerijke structuur die bewaring gedurende enkele jaren toelaat.
• De witte wijnen zijn bleekgeel van kleur met groene reflexen, vertonen fijne bloemige aroma's die kunnen evolueren naar honing, een soepele aanzet en een vrij lange afdronk.
• De roséwijnen hebben een vrij diepe roze kleur met fruitige aroma's van rood fruit en een aangename frisheid.

• De valleien zijn goed beschut tegen strenge winterkoude en bevorderen de opwarming in het voorjaar; de wijnstok wordt er hoofdzakelijk geteeld op terrassen om te profiteren van een optimale bezonning die de rijpheid van de druiven in het begin van de herfst bevordert.
• De zachte en zeer zonnige herfsten stellen de verschillende druivenrassen in staat hun volledige rijpheid te bereiken, ook de meest laat rijpende zoals de fer en de cabernet-sauvignon.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF) — goedgekeurd 3 novembre 2011, JORF 5 novembre 2011
• Officiële INAO-tekst (show_texte)
• INAO-productfiche
• Officiële site van de wijnorganisatie — IVSO — Interprofession des Vins du Sud-Ouest