Het gebied van Erbaluce omvat 37 gemeenten gelegen tussen de twee stuwwallen, die van Ivrea en die van Caluso, die de moreinekom van Canavese insluiten.
De wijngaarden liggen op de zuidflank van de moreinestuwwallen die de kom van Canavese omringen.
Het druivenras Erbaluce heeft zich bijzonder goed aangepast aan de zandige en kiezelrijke bodem van de moreineheuvels van Canavese.
Het grootste deel van de productie van Erbaluce di Caluso vindt plaats op de heuvels rond Caluso, in Canavese. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
Het productiegebied omvat gemeenten in de provincies Turijn, Biella en Vercelli, waaronder Ivrea, Caluso, Viverone en Piverone. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
Menselijke factoren
Erbaluce wordt lang gesnoeid omdat het ras niet productief is op de eerste drie of vier basale knoppen van de plant.
Voor de passito-stijl wordt de druif geoogst en op rekken (graticci) gelegd in daarvoor bestemde ruimten voor het natuurlijke drogen (appassimento).
Erbaluce is een autochtoon druivenras dat door de Romeinen ter plekke werd geïntroduceerd en hoogstwaarschijnlijk afstamt van Greco di Fiano.
De vroegste historische vermeldingen van het druivenras Erbaluce dateren uit 1606, toen het werd genoemd door Giovan Battista Croce, juwelier aan het hof van hertog Carlo Emanuele I. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.
Over de begrenzing
Gebied: de officiële productiezone gepubliceerd door het regionale geoportaal (Piemonte).