Haut-Montravel

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Aanvullende druivenrassen

Terroir

• Het geografische gebied omvat het grondgebied van 13 gemeenten in zijn geheel en komt nagenoeg overeen met het interfluvium tussen de Dordogne en de Lidoire.
• Het geologische substraat komt overeen met de maximale uitbreiding van de Stampische zee, met een asteriënkalksteen met carbonaatsedimentatie met een neiging tot rifvorming, die naar het oosten overgaat in een meer terrigene en kleiige sedimentatie.
• De hellingen bestaan uit drie verschillende kalksteenniveaus — Castillon, astéries en Aquitanien — die aan de basis liggen van kalkrijke kleigronden waartussen molassische lagen zijn ingevoegd.
• Drie hoofdtypen bodems worden onderscheiden binnen het afgebakende perceelareaal: variabele kalkrijke kleigronden naargelang het substraat, zure en uitgeloogde kleiige leemgronden (boulbènes) op de molassen, en zandige kleigronden in de valleien, die soms hydromorfe kenmerken vertonen.
• Het reliëf is tafelvormig en vrij smal, ingekaderd door de valleien van de Lidoire en de Dordogne, wat dit gebied uniek maakt binnen de Bergeracois.
• Gelegen op ongeveer honderd kilometer hemelsbreed van de Atlantische Oceaan, geniet het gebied voluit van een oceaanklimaat, waarbij de zachte temperaturen in het voorjaar en de herfst zorgen voor een vroeg uitlopen van de knoppen en een late bladval.
• De aanwezigheid van het woud van Landais in het noorden en de vallei van de Dordogne in het zuiden bevordert in de herfst een hoge luchtvochtigheid, met name in de vroege ochtend.

• In 1307 verwierf de aartsbisschop van Bordeaux de achttien parochies van het kanton Vélines en de gemeente Montpeyroux, die samen een kastelrij vormden waarvan de wijnen vrije toegang genoten tot de Bordeauxse markt.
• In 1922 beslechtte de rechtbank van Bergerac een geschil door de appellatie Haut-Montravel voor te behouden aan de gemeenten op de linkeroever van de Estrop, terwijl de andere oever behoorde tot de Côtes de Montravel.
• De productie, die in de jaren 1950–1960 piekte op 25.000 hectoliter, daalde tot een gemiddelde van 2.000 hectoliter in het decennium 2000–2010, en werd volledig in fles verhandeld.
• Sinds een jaar of vijftien produceert een groep wijnbouwers witte wijnen met een hoog restsuikergehalte door middel van opeenvolgende handmatige plukrondes.

• De witte wijnen zijn fijn, zacht en van zeer grote concentratie, met een zoet karakter dat zich nadrukkelijker manifesteert wanneer de druiven worden aangetast door edele rotting onder invloed van botrytis cinerea.
• Met een gehalte aan vergistbare suikers van meer dan 85 gram per liter hebben deze wijnen een uitstekend verouderingspotentieel.
• Met een totaal volumetrisch alcoholgehalte van meer dan 14,5% zijn de wijnen zeer rijk aan vergistbare suikers, met een zekere rondheid in de mond en aroma's van gekookte of geconfijte vruchten, soms met toetsen van honing.

• De klimatologische omstandigheden die samenhangen met de vallei van de Dordogne en het bosgebied van Landais bevorderen in de herfst ochtendnevels gevolgd door zonnige middagen, wat de bereiding mogelijk kan maken van wijnen uit druiven die zijn aangetast door edele rotting onder invloed van botrytis cinerea.
• Het nauwgezette beheer van de teeltwijzen, met een minimale plantdichtheid van 5.000 stokken per hectare en een lage oogstopbrengst per stok, garandeert een voldoende en vroege rijpheid van de druiven en daarmee een goede concentratie.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF)
• Officiële INAO-tekst (show_texte)
• INAO-productfiche
• Officiële site van de wijnorganisatie — IVBD — Vins de Bergerac & Duras