Isola dei Nuraghi

Italië · IGT (BGA) · Sardegna · 377 gemeente(n)

Stijlen

Natuurlijke factoren

De productiezone omvat het gehele Sardinië, het tweede grootste eiland van de Middellandse Zee, met een oppervlakte van 24.090 vierkante kilometer.
De gemiddelde jaarlijkse neerslag bedraagt 775 millimeter, maar de verdeling is onregelmatig: in de binnengebieden van het centrum-noorden wordt 1000 mm per jaar bereikt, terwijl in de kustgebieden en de vlaktes de 600 mm niet wordt overschreden, met een daling tot 400 mm in het meest zuidelijke deel van het eiland.
De meest voorkomende wind die over Sardinië waait is de Maestrale, onder invloed van de westelijke luchtstromingen die vanuit de Atlantische Oceaan worden aangetrokken door de mediterrane lagedrukgebieden.
De oudste geologische formaties zijn die van graniet, kenmerkend voor de Gallura, terwijl in het centrale deel metamorfe leisteenachtige gesteenten aanwezig zijn; tot het Mesozoïcum behoren de dolomitische kalkstenen van de Nurra di Alghero, van de bergen van het Sarcidano, van Oliena en van de Monte Albo bij Orosei.
De bodems worden onderscheiden in alluviale, kalkhoudende, trachitische, basaltische, leisteenachtige bodems en bodems ontstaan uit granietverwering, met een samenstelling die de oorspronkelijke rotsformatie weerspiegelt.

Menselijke factoren

Archeologische opgravingen op Sardinië hebben verkoolde druivenpitten aan het licht gebracht die dateren uit 1300 v.Chr., wat getuigt van een wijncultuur die bestond vóór de komst van de Feniciërs tussen de negende en achtste eeuw v.Chr.
De Carta de Logu van Eleonora di Arborea, een wetboek uit 1392 dat van kracht bleef tot de Piëmontese periode, bevatte bepalingen tegen de handel in wilde druiven, met geldboetes en gevangenisstraf als sanctie.
Aan het einde van de negentiende eeuw stelde Cettolini op wetenschappelijke basis de hoge plantdichtheid van 7000 tot 7600 stokken per hectare vast, een dichtheid die nog steeds aanwezig is in de oudste wijngaarden die in staat zijn grote kwaliteit te produceren.
Traditionele Sardijnse wijngaarden worden geleid als lage struikvorm (alberello) of aan een draadsysteem (controspalliera), met snoei volgens de guyot-methode of als cordon met korte sporen (cordone speronato), om de groei van de wijnstokken te beperken.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing · benaderd gebied

Benaderd gebied — de vereniging van de in het document genoemde bestuurlijke eenheden (grenzen van Eurostat GISCO of het nationale kadaster).