Marcillac

Frankrijk · AOC · Toulouse-Pyreneeën

Stijlen

Natuurlijke factoren

Wijngaard verspreid over 11 gemeenten in de Aveyron, in het « Vallon de Marcillac », een depressie tussen de Ségalas en de Causse Comtal. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
Bodems op Permische zandsteen, plaatselijk bekend als « rougiers de Marcillac », met een roodviolette kleur door het hoge gehalte aan ijzeroxiden.
Percelen op vaak steile valleiflanken; kleiig-kalkachtige bodems, colluvium van kalksteengruis op rougiers, en bodems ontwikkeld op rougiers.
Drie klimatologische invloeden: oceanisch (westenwinden), semi-continentaal (strenge winters) en mediterraan (warme zomers, ~25 °C in juli-augustus). (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
De vent d'Autan, een warme en droge wind uit het zuidoosten, laat zijn invloed gelden tot in het vallon; jaarlijkse zonneschijnduur van circa 2 200 uur per jaar.

Menselijke factoren

Het ras fer N (mansois) werd al vroeg verplicht gesteld: weinig vatbaar voor ziekten, met name voor grijsrot.
Terrassen (faisses) aangelegd rond 1970 om de steile hellingen te mechaniseren, met 2 rijen wijnstok op het vlakke gedeelte.

Producteigenschappen

Diepe rode kleur met violette reflecties; neus van rode vruchten en kruiden; mond fris-zuurlijk, met aanwezige maar niet agressieve tannines.
Met het verouderen ontwikkelen de rode wijnen aroma's van zoethout en cacao, met behoud van kleur en frisheid.

Verband terroir / wijn

De vent d'Autan versnelt uitlopen, bloei en véraison, en droogt daarna de oogst in waardoor cryptogame ziekten worden beperkt.

Feiten afgeleid uit de terroir-bandsectie (Lien au terroir) door automatische interpretatie — zie de bron.