Marino

Italië · DOC (BOB) · Lazio · 1 gemeente(n)

Stijlen

Natuurlijke factoren

De bodems zijn afkomstig van de vulkanische formaties van de Vulcano Laziale, waarvan de endogene activiteit ongeveer 600.000 jaar geleden begon en doorliep tot het Laat-Paleolithicum, tussen 29.000 en 25.000 jaar geleden.
Onder de bodems onderscheidt men de puzzolanen, plaatselijk 'terrinelle' genoemd, niet-gecementeerde vulkanische assen die zanderige, diepe en doorlatende gronden vormen zonder oppervlakkige of diepe waterophoping.
Er zijn meer of minder harde lithoïde tuffen aanwezig, met lokale benamingen als cappellacci, cappellacci teneri, occhio di pesce en occhio di pernice, met een geringe of afwezige doorlaatbaarheid voor water en wortels.
De hoogte van de met wijnstokken beplante percelen ligt tussen 87 en 480 meter boven zeeniveau, met een algemene oriëntatie op het westen, zuidwesten en zuiden.
Het klimaat is van mediterraan overgangstype, met een gemiddelde jaarlijkse neerslag tussen 810 en 1110 mm en een gemiddelde temperatuur tussen 13,7 en 15,2°C, met een langdurige maar niet intense koude van november tot april.

Menselijke factoren

In 1580 werd het Convento de' Padri Agostiniani afgestaan, met een uitgestrekte wijngaard bestemd voor ontspanning en het levensonderhoud van de religieuzen, die vermoedelijk zeer groot was.
In 1237 verleende de leenheerster Giacoma de Settesoli de gemeenschap van Marino haar eerste statuten, die hoofdstukken bevatten ter regulering van de plaatselijke wijnbouw.
In 1536 werd de wijn van Marino geserveerd aan de tafel van keizer Karel V, die hem boven alle andere wijnen op het banket prees.
De Sagra dell'uva van Marino, waarvan de eerste editie in 1925 plaatsvond, wordt beschouwd als wellicht de eerste in Italië in volgorde van tijd en ongetwijfeld de beroemdste, waarbij wijn uit de openbare fonteinen stroomt.

Producteigenschappen

De Marino basis toont een strogele kleur, een delicaat wijnachtig aroma met fruitige toetsen, en een smaak die droog, licht zoet, halfzoet of zoet kan zijn, met een eventuele licht bittere afdronk.
De Marino passito heeft een amberkleur met gouden reflecties, een aangenaam en delicaat wijnachtig aroma, een halfzoete of soms zoete, fluweelachtige en harmonieuze smaak, terwijl de vendemmia tardiva goudgeel en gestructureerd is.

Verband terroir / wijn

Het klimaat van het gebied, met voldoende neerslag, een goede gemiddelde jaartemperatuur, een relatief hoge temperatuur en uitstekende bezonning in september en oktober met een groot dag-nachttemperatuurverschil, stelt de druiven in staat langzaam en volledig te rijpen, wat bijdraagt aan de bijzondere organoleptische kenmerken van de wijn.
De combinatie van bodemeigenschappen en klimaatfactoren leidt bij de witte wijnen tot de productie van aanzienlijke hoeveelheden aromatische precursoren die de organoleptische kenmerken en de typische aroma's van de verschillende druivenrassen versterken.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing

Gebied: de officiële productiezone gepubliceerd door het regionale geoportaal (Lazio).