Monteregio di Massa Marittima

Italië · DOC (BOB) · Toscana · 1 gemeente(n)

Stijlen

Natuurlijke factoren

Het gebied wordt gekenmerkt door lage tot hoge heuvels op voornamelijk kleiige formaties ten noorden en oosten van Massa Marittima, en marneuze, marneus-pelitische en pelitische formaties ten westen en zuiden.
In het gebied ten zuiden van de Via Aurelia, in de omgeving van Gavorrano, rusten de lage heuvels op overwegend kalksteenrijke, zandsteen-marneuze formaties en alluviale afzettingen.
De overstromingen van de rivieren Pecora, waarvan het volledige stroomgebied binnen het gebied ligt, en Bruna, met de zijrivieren Carsia en Sovata, hebben in wisselende hoeveelheden zand en slib afgezet.
De gemiddelde hoogte varieert van 128 tot 343 meter boven zeeniveau, met een helling van 8 tot 12% en een gemiddelde zuidoostelijke expositie.
Er zijn drie klimatologische zones te onderscheiden: Follonica met een gemiddelde temperatuur van meer dan 16°C en neerslag van minder dan 700 mm/jaar, Massa Marittima met 13,5°C en 900 mm/jaar, en Montieri met een temperatuur onder 12°C en neerslag van ongeveer 1.100 mm/jaar.
De Huglin-index ligt tussen 2.100 en 2.500 eenheden afhankelijk van het deelgebied, met een gemiddelde jaartemperatuur van 14–14,5°C en een gemiddelde jaarlijkse neerslag van ongeveer 850–900 mm.

Menselijke factoren

Etruskische getuigenissen van wijnbouw, zoals de pithoi aangetroffen in de necropolen van Vetulonia en bij het Lago dell'Accesa, bevestigen een oude band tussen het gebied en de wijnstok.
De middeleeuwse Statuten van Massa Marittima, Montieri en Monterotondo Marittimo en de statuten opgesteld tussen het einde van de dertiende en het begin van de veertiende eeuw bevatten regels voor de wijnproductie en voor het voorkomen van verspilling van voedselvoorraden.
Doctor Alfonso Ademollo noemde in een verslag voor het parlementaire onderzoek van Jacini uit 1884 Massa Marittima en Roccastrada onder de gemeenten met de grootste wijnproductie die over goede kelders voor bewaring beschikten.
De denominazione di origine controllata voor de witte en rode wijnen van Monteregio di Massa Marittima werd erkend bij ministerieel besluit van 3 oktober 1994.
Het productiereglement werd gewijzigd bij ministerieel besluit van 18 oktober 2011 om het aandeel Sangiovese in de basisstijl te verlagen en de rassenspecifieke stijlen Syrah, Sangiovese en Viognier in te voeren.
De wijnen verkregen uit gedroogde druiven via de traditionele vinsanto-techniek maken overwegend gebruik van Trebbiano toscano en Vermentino, of Sangiovese voor de versie Occhio di Pernice, met droging en rijping in kleine vaatjes (caratelli).

Producteigenschappen

De rode wijnen vertonen een robijnrode kleur van goede intensiteit met violette schijnsels in jonge wijnen, die overgaan naar granaatrood in meer gerijpte wijnen.
Bij de stijlen met de vermelding Riserva neigt de kleur naar een intens robijnrood met min of meer frequente violette schijnsels, die met rijping overgaan naar granaatrood, terwijl de aromatische complexiteit toeneemt met tonen van kleine vruchten en kruidige noten.
De stille witte wijnen vertonen een lichte strogele kleur, een overwegend fruitig en delicaat aroma, soms met bloemige noten, terwijl ze op de smaak droog, fris en van gemiddelde body zijn.
De stijl Vin Santo toont een kleur van strogeel tot goudgeel tot diep amber, met een rijke en complexe geur en noten van rijp fruit, rozijnen en geconfijte vruchten.
De Vin Santo occhio di pernice wordt gekenmerkt door een kleur van intens roze tot lichtroze, met intense aroma's van rijp fruit en noten die doen denken aan chocolade en zoethout, terwijl de wijn op het gehemelte zacht, fluwelig, warm en zoet is.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing

Gebied: de officiële productiezone gepubliceerd door het regionale geoportaal (Toscana).

eAmbrosia-register (EU) — Dossiernummer PDO-IT-A1435
Officiële site van de wijnorganisatie — Consorzio del Monteregio di Massa Marittima