Montlouis-sur-Loire

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• Het wijngaardgebied ligt op een kalkstenen plateau in de vorm van een driehoek, begrensd in het noorden en zuiden door de valleien van de Loire en de Cher, en in het oosten door het bosmasief van Amboise.
• De hoogte waarop het wijngaardgebied is aangelegd, ligt tussen ongeveer 55 en 100 meter, met een vrij uitgesproken reliëf dat een wijnbouwhelling vormt, ingesneden door droge dalen in het zuidoosten.
• In het westen en noorden eindigt het wijnbouwplateau abrupt in een klif van ongeveer dertig meter hoog, hier en daar ingesneden door kleine droge dalen.
• Het plateau wordt geschraagd door de krijtachtige formaties van het Turonien (glimmerhoudend krijt, geel tuffeau) en het Sénonien (krijt van Villedieu, dagzomend in de Cher-vallei).
• De percelen rusten op overwegend kleiig-siliceuze bodems, soms kleiig-kalkachtige, met vaak een zandig textuurkarakter als gevolg van zandige afzettingen die de hogere delen van het reliëf bedekken.
• Het klimaat is een verzwakt oceanisch klimaat op het kruispunt van oceanische en continentale invloeden, waarbij de Loire een thermisch regulerende rol speelt, met soms uitstekende omstandigheden in de herfst en het naseizoen.

• Het tuffeau, het zachte krijtachtige materiaal van de onderste lagen van het plateau, werd van de Romeinse tijd tot in de twintigste eeuw uitgehouwen tot uitgestrekte ondergrondse groeves, die hergebruikt werden als kelders voor vinificatie, de bereiding van mousserende wijnen, rijping en opslag.
• Van de veertiende tot de negentiende eeuw produceerde het wijngaardgebied witte wijnen die werden verkocht onder de naam 'Vouvray', die destijds de beste witte wijnen van de regio Tours aanduidde, totdat de wijnbouwers van Lussault-sur-Loire, Montlouis-sur-Loire en Saint-Martin-le-Beau in 1938 de erkenning verkregen als appellation d'origine contrôlée onder de naam 'Montlouis'.

• De droge stille wijnen tonen in hun jeugd fruitige en bloemige aroma's, die met veroudering evolueren naar zachte tonen zoals honing.
• Wanneer stille wijnen vergistbare suikers bevatten, zijn hun complexiteit en hun rijpingspotentieel over het algemeen groter, met tonen van exotisch fruit, gedroogd fruit, geroosterde amandelen of kweepeer.
• De mousserende wijnen hebben een fijn en licht schuim met tonen van witvlezig fruit of citrus en een brioche-nuance die met de tijd sterker wordt, terwijl de parelwijnen discretere belletjes hebben en een meer vineus karakter.
• De mousserende wijnen met één enkele gisting vertonen een elegante en romige bubbel, een weelderigheid die samenhangt met de rijpheid die voor hun bereiding vereist is, met tonen van witte bloemen en witvlezig fruit.

• Chenin, een robuust druivenras waarvan de potenties sterk variëren naargelang de bodemaard, bevindt zich in deze appellatie nabij zijn oostelijke teeltgrens binnen de Loire-vallei.
• De aanwezigheid van in het tuffeau uitgehakte kelders vormde een gunstige factor voor de ontwikkeling van de bereiding van mousserende wijnen, waarvoor grote, temperatuurgestabiliseerde opslagruimtes vereist zijn.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF) — goedgekeurd 8 juin 2020 publié au JORF du 11 juin 2020, JORF 11 juin 2020
• Officiële site van de wijnorganisatie — InterLoire