San Ginesio

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• Het gebied is een heuvelachtige zone, begrensd door de rechteroever van de rivier Chienti, door de bergketen van de Monti Sibillini en door de rivier Fiastra, op een afstand van 25 tot 50 km van de zee.
• Het klimaat behoort tot de fytoklimatologische zone Alto Collinare (hoog heuvelland), met een gemiddelde jaarlijkse neerslag van meer dan 800 mm en gemiddelde jaartemperaturen van 12-15°C, te classificeren als warm-gematigd klimaat (klasse C van Köppen).
• De bodems zijn afkomstig van kalkhoudend moedergesteente, met een holocene afzettingsgenese, een hoog percentage klei en calciumcarbonaat en een geringe doorlaatbaarheid, met een overwicht van calcareniet-pelitische en mergelige gesteenten.
• De hoogteligging van het gebied bevindt zich grotendeels tussen 300 en 700 m boven zeeniveau en de gemiddelde hellingsklassen variëren doorgaans tussen 2% en 35%.
• De expositie van de hellingen is gelijk verdeeld over de acht richtingen van de vier windstreken, met uitzondering van west en zuidwest, die vrij beperkt zijn.

• De vroegste historische getuigenissen spreken van schenkingen van met wijngaarden beplante landgoederen in het jaar 1040, in het gebied van de huidige benaming.
• In de streek was de praktijk van thuis-herfermentatie verspreid, waarbij aan de wijn in de fles suiker en een gerstekorrel werden toegevoegd om de fermentatie opnieuw op te wekken en zo mousserende wijn te verkrijgen.
• Na de eenmaking van Italië en het phylloxera-tijdperk werden de Vernaccia nera en de aanpassing van Sangiovese en geïmporteerde druivensoorten aan de omgevingscondities van het Maceratese onderzocht.

• De San Ginesio rood heeft een min of meer intense robijnrode kleur, een kenmerkende en delicate geur en een harmonieuze, aangenaam droge smaak.
• De San Ginesio mousserende wijn heeft een robijnrode kleur met paarsachtige tot granaatrode schakeringen, een aanhoudend fijnparelig mousseren, een kenmerkende en fruitige geur, en een smaak van droog tot zoet, met een licht bittere afdronk bij het droge type.

• Het thermische regime van het gebied, geschikt voor de Vernaccia nera, heeft de acclimatisering van Sangiovese en Franse druivensoorten mogelijk gemaakt, en in de hoger gelegen heuvelzone rijpen de druiven langzaam, waarbij een hoge vaste zuurgraad behouden blijft.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Italië

Bronnen

• eAmbrosia-register (EU) — Dossiernummer PDO-IT-A0426
• Officiële site van de wijnorganisatie — Istituto Marchigiano di Tutela Vini (IMT)