Σητεία (Sitia)

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• Wijngaarden op heuvelachtig tot bergachtig reliëf, 300–750 m hoogte, met een zeebriesje dat de zuurgraad bewaart.
• Bodems van fyllieten in de bergmassieven en hun kleiig-zandige verweeringsproducten op de hoogvlakten — grote diversiteit door de botsing van de Europese en Aziatische tektonische plaat.
• Enorme bodemkundige diversiteit over korte afstanden, het resultaat van meerdere geologische perioden en tektonische druk.
• Het droogwarme klimaat zonder zomerneerslag voorkomt schimmelziekten; de bergachtige ligging en de zeebriesje behouden de zuurgraad van de druiven.

• Wijnbouw sinds het Minoïsche tijdperk; Lucullus vervoerde wijnen uit Σητεία in amforen, terwijl Venetiaanse documenten handel met de 'Serenissima' bevestigen.

• De witte ΠΟΠ Σητεία-wijnen worden gekenmerkt door frisse zuurgraad, de rode door een hoog alcoholgehalte en een lage kleurintensiteit in robijnrood.
• Λιάτικο uit Σητεία levert elegante droge rode wijnen, terwijl het in zoete wijnen en likeuren ook een fruitig karakter krijgt.

• Het droogwarme klimaat zonder neerslag van april tot oktober elimineert schimmelziekten, terwijl de zeebriesje en de hoogte de zuurgraad tegelijkertijd bewaren.

Feiten afgeleid uit de terroir-bandsectie (Lien au terroir) door automatische interpretatie — zie de bron.

Bronnen

• Nationaal productdossier (PDF) — ypaat
• eAmbrosia-register (EU) — Dossiernummer PDO-GR-A1613