Bianco del Sillaro

Italië · IGT (BGA) · Emilia-Romagna · 37 gemeente(n)

Stijlen

Natuurlijke factoren

Het grootste deel van de bodems in het gebied is toe te schrijven aan de geologische formatie Marnoso-arenacea, die de Romagna tot aan het Cesenate op uitgesproken wijze kenmerkt.
Tussen het Faentino en het Forlivese komen ook bodems voor die zijn toe te schrijven aan de geologische formatie van de Spungone.
Het areaal is opgebouwd uit een heuvelzone met bodems van de marnoso-arenacea-formatie, een middelheuvelse zone met overwegend kleiige bodems, een voetheuvelzone met sterk ontwikkelde en ontkalkte bodems en, in de provincies Bologna en Ravenna, een alluviale vlaktezone met lemig-kleiig-siltige of lemig-zandige bodems.
De Winkler-index is berekend op ongeveer 1.500–1.600 graaddagen in de hoogstgelegen teeltzones van de Albana, met oplopende waarden richting de Via Emilia tot 2.000–2.200 graaddagen in de vlakte.
De Albana-druif, hoewel een witte druivensoort, gedijt goed bij een goede bezonning en een goede warmteaccumulatie tussen 1.600 en 1.800 graaddagen.

Menselijke factoren

De Albana werd van oudsher samen met andere druivenrassen verbouwd, waarmee zij, door het samen vinifiëren van de druiven of door versnijding, witte wijnen van goede structuur voortbracht, vaak ook licht mousserende.
Het voorjaarsbottelen werd gevolgd door een hergisting die de wijn deed opschuimen, waarbij de kurken met gekruist touw werden vastgezet, later vervangen door het metalen korfje.

Verband terroir / wijn

De klei, een belangrijk bestanddeel van de bodems in het areaal, heeft de neiging de structuur van de uit Albana gewonnen wijnen te bevorderen.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing · benaderd gebied

Benaderd gebied — de vereniging van de in het document genoemde bestuurlijke eenheden (grenzen van Eurostat GISCO of het nationale kadaster).