Chénas
Stijlen
Hoofddruivenrassen
Aanvullende druivenrassen
Terroir
Natuurlijke factoren
- De ondergrond bestaat uit verweerde granieten doorsneden door kwarts- en mangaanaders, die aan de oppervlakte komen als zandige verweringsgrond (arène) of als afgeronde blokken.
- De bodems zijn hoofdzakelijk siliceus, doordrongen van ijzeroxide, met een zure reactie, en worden plaatselijk aangeduid als 'grès' of 'gore' op de granieten formaties.
- Het geografische gebied strekt zich hoofdzakelijk uit over de oostelijke flank van de Montagne de Rémont, die een hoogte van 510 meter bereikt, en over terrassen die uitkijken over de vlakte van de Saône.
- De afgebakende percelen voor de oogst liggen hoofdzakelijk op een hoogte tussen 210 en 380 meter, op hellingen die de afvoer van regenwater waarborgen.
- De Monts du Beaujolais bieden bescherming tegen westenwinden en veroorzaken een foehn-effect dat de oceaanlucht doet uitdrogen, waardoor de lichtintensiteit toeneemt en de neerslag afneemt.
- Het afgebakende gebied is noordoostelijk georiënteerd, gericht op de vallei van de Mauvaise, een zijrivier van de Saône, en vormt de kleinste van de tien communale appellaties van Beaujolais. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
Menselijke factoren
- Een koninklijk besluit uit 1316, toegeschreven aan Filips V de Lange, zou hebben bevolen de eiken op de Montagne de Rémont te rooien om er wijnstokken te planten.
- De wijnstok wordt in gobelet geleid met een hoge plantdichtheid en een korte snoei op sporen, en de maceratieduur overschrijdt vaak 10 dagen.
Producteigenschappen
- De kleur van de wijnen is een mooi intens granaatrood.
- De neus onthult vaak bloemige en fruitige tonen die met de leeftijd evolueren naar gekruide aroma's, terwijl de mond zachtheid, volheid, kracht en elegantie verenigt.
Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.
Over de begrenzing
Op de kaart wordt deze appellation bij overzichtszooms getekend als een silhouet van haar wijngaard, veralgemeend op 250 m op basis van de perceelsafbakening van het INAO; de percelen zelf verschijnen bij inzoomen.