Costa Etrusco Romana

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• Het gebied wordt gekenmerkt door drie fasen van vulkanisme, daterend uit respectievelijk het Eoceen, het Mioceen en het Kwartair, die drie sectoren met verschillende morfologische kenmerken en daarmee drie typen bodems hebben gevormd.
• Enkele toppen, vrijwel alle van trachitische aard, vertegenwoordigen de geologisch oudste en hoogste punten, met hoogtes die soms meer dan 600 meter boven zeeniveau kunnen bedragen, zoals de Monte delle Grazie, de Monte della Frombola en de Monte Sassicari.
• De met wijnstokken beplante percelen liggen op een hoogte tussen 2 en 567 meter boven zeeniveau, met een wisselende helling en een algemene expositie op het westen en zuidwesten.
• Het klimaat is van mediterraan overgangstype, met een gemiddelde jaarlijkse neerslag tussen 810 en 940 mm en zomerse droogte in de maanden juni, juli en augustus, met neerslag tussen 73 en 123 mm.
• Langs de kust, van alluviale oorsprong, komen bodems voor die zijn ontstaan uit oude duinen en kustduinen van geconsolideerd zand, naast vulkanische afzettingen zoals pyroclastieten en zwarte en rode puzzolanen.

• Martialis vermeldt de wijn van Caere als uitstekend en vergelijkbaar met oude Setino, terwijl Columella het oude Cere roemt om zijn voortreffelijke wijn.
• Het stadsstatuut van Civitavecchia, uitgevaardigd in 1451, bevatte twintig hoofdstukken die de productie en handel van wijn regelden, inclusief het tijdstip van de oogst en de straffen voor beschadiging van de wijngaarden.
• In de Inchiesta Jacini van 1883 worden uitbreidingen van het wijnbouwoppervlak gerapporteerd in de gemeente Cerveteri, met als voornaamste rassen Uva Grassa, Buccia dura, Verdello, Spagnuola en Procanico, en in de gemeente Tolfa met Pergolese en Aleatico.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Italië

Bronnen

• eAmbrosia-register (EU) — Dossiernummer PGI-IT-A0768