Costa Toscana

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Terroir

• De 379 km lange kuststrook is over het grootste deel van haar lengte vlak, waarbij de heuvels dicht bij de kustlijn afdalen tussen Livorno en Rosignano, bij Piombino, Punta Ala, het Parco dell'Uccellina en l'Argentario.
• De bergketens die het gebied begrenzen bereiken meer dan 2000 m in de Apuaanse Alpen, 1000 m op de Monte Amiata en ongeveer 700 m op de Monti Pisani en de Colline Metallifere, terwijl de heuvelzone van de IGP varieert tussen 200 en 400 m boven zeeniveau.
• De neerslag neemt toe van zuid naar noord, van gemiddeld 600 mm per jaar ten zuiden van Grosseto tot ongeveer 750 mm in het noordelijke deel van de provincie Livorno en 800 à 850 mm in de zone voor de Apuaanse Alpen.
• In de zone voor de Apuaanse Alpen en langs de Apennijnse rug worden de hoogste neerslagwaarden gemeten, op grond waarvan het gebied wordt geclassificeerd als perhumied klimaattype.
• De gehele kuststrook bestaat uit zanden en silten van kwartaire alluviale afzettingen, die in het noordelijke deel worden onderbroken door zandsteen, kleien, kleisteenlagen, mergel en conglomeraten van paleoceen- en eoceenvorming, alsmede kleisteenlagen en kalkstenen uit het Krijt en het Eoceen.

• De wijn met de benaming Toscana werd al in de achttiende eeuw vermeld, zoals blijkt uit publicaties uit die tijd, waaronder de Oenologia Toscana van Cosimo Villafranchi uit 1773.
• De wijnbouwers leiden de wijnstokken hoofdzakelijk op als capovolto of guyot, als cordon met sporensnit of als alberello, waarbij zij slechts enkele vruchtbare knoppen aanhouden om de suikerontwikkeling en de aromatische componenten te bevorderen.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Italië

Bronnen

• eAmbrosia-register (EU) — Dossiernummer PGI-IT-A1434
• Officiële site van de wijnorganisatie — Consorzio Vino Toscana