dell'Emilia

Italië · IGT (BGA) · Emilia-Romagna · 213 gemeente(n)

Stijlen

Natuurlijke factoren

De vlakte strekt zich uit op een hoogte die doorgaans ligt tussen 2 en 70 m boven zeeniveau, van de rivier de Po tot aan de Adriatische kust, tot aan de brede dalbodems van de Apennijnen waar hoogten van 150 m boven zeeniveau worden bereikt.
In het Apennijnengebied variëren de hoogten van 100 tot 2.200 meter, maar de wijngaarden bevinden zich voornamelijk op hoogten onder de 600 meter, met een overheersing van sedimentaire gesteenten zoals zandsteen, klei, kalksteen, gips, zand en conglomeraat.
Het klimaat varieert van gematigd sub-continentaal, het meest bepalend voor het wijnbouwgebied, tot gematigd fris, met gemiddelde jaartemperaturen in de vlakte van ongeveer 14–16 °C en een neerslag van 600 tot 800 mm per jaar.
Met toenemende hoogte stijgt de neerslag van circa 800 mm op de Apennijnse rand grenzend aan de vlakte tot meer dan 2.000 mm in de hoge Apennijnen, met een evenredige toename van het aantal regendagen.
In de omgeving van Ferrara bevinden zich deltagronden en kustvlaktegronden op hoogten onder zeeniveau met ondiep voorkomende hydromorfe kenmerken, een omgeving waar de druivensoort Fortana van oudsher wijdverspreid is.
De bodems van het Bolognese gebied rechts van de Sillaro zijn zeer diep, met een middelzware textuur, weinig tot matig kalkhoudend in de bewerkingshorizont en sterk kalkhoudend in de diepere horizonten, met een reactie van neutraal tot zwak alkalisch.

Menselijke factoren

De Lambruschi worden beschouwd als de oudste druivenrassen van de regio, van Etruskische oorsprong en genetisch het nauwst verwant aan de wilde wijnstok waaruit zij zijn geselecteerd.
Op het grondgebied verspreidden zich twee oude teeltvormen: de arbustum gallicum, gepalisseerd aan levende steunplanten en geschikt voor de vruchtbare vlakte, en de vinea characatae, van Griekse oorsprong, geschikt voor heuvelachtige gebieden.
In 1300 beschreef Pier de' Crescenzi circa dertig druivenrassen en wijnen uit Emilia, van de vlakte tot de bergen, waaronder Trebbiano, Grechetto gentile ('Pignuolo') en de lambrusche.

Producteigenschappen

De kleur van de wijnen varieert van goudgeel tot amber bij de witte wijnen tot granaatrood, afhankelijk van het gebruikte druivenras.
De geur is delicaat en karakteristiek, met tonen van gedroogde druiven, soms kruidig, met reminiscenties aan honing en rijp fruit.
De smaak is vol en harmonieus en kan variëren van droog tot zoet, waarbij de typen met een hoger suikergehalte overwegen.

Verband terroir / wijn

De grote dag-nachttemperatuurverschillen tijdens de rijping, in combinatie met voornamelijk zwak alkalische tot alkalische bodems met een fijne of matig fijne textuur, resulteren in aromatische wijnen die rijk zijn aan polyfenolen.
Het drogen (appassimento) van de druiven bestemd voor passitowijn wordt bevorderd door de uitgesproken dag-nachttemperatuurverschillen die in de late zomer en herfst worden geregistreerd.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing · benaderd gebied

Benaderd gebied — de vereniging van de in het document genoemde bestuurlijke eenheden (grenzen van Eurostat GISCO of het nationale kadaster).