Gambellara

Italië · DOC (BOB) · Veneto · 1 gemeente(n)

Stijlen

Natuurlijke factoren

Het gebied van de appellatie omvat een heuvelachtige zone met vlakke ruggen op een hoogte tussen 250 en 350 meter, vanwaar met wijngaarden beklede hellingen zich uitstrekken.
Het heuvellandschap wordt gedomineerd door bodems van vulkanische oorsprong, met het Parco San Marco en zijn basaltische zuilen, en met daarnaast ook kalksteen, zij het in veel mindere mate op de toppen.
De bodems zijn doorgaans gelijkmatig kleiachtig, plaatselijk met een hoge bentonietcomponent, met dagzomende kalkhoudende of kalkmergelachtige sedimentaire gesteenten en stroken fossielhoudende witgele calcareniet omgeven door tufsteen.
Er is een kalkachtige heuvelzone, zeer doorlatend en daardoor goed drainerend, en een vlakte waar de bodem uit klei en silt bestaat, wat bij hevige neerslag soms drainageproblemen veroorzaakt.
De neerslag in het gebied is aanzienlijk en overschrijdt in de loop van het jaar 1200 mm, met een hogere frequentie in de winter en het voorjaar; het temperatuurverschil in de vlakte kan oplopen tot 14°C.

Menselijke factoren

In 1947 richtten zesentwintig wijnbouwers uit de streek de Cantina di Gambellara op, met een oppervlakte die groeide van de aanvankelijke 40 hectare tot de huidige 650 hectare.
In 1970 werd het gebied van Gambellara een DOC-zone, een erkenning die de bekendheid van de streek met name in Engeland en Amerika deed toenemen.
De heuvels van Gambellara werden al in de tijd van Ezzelino da Romano in de dertiende eeuw beplant met schiava-druiven, geteeld aan droge palen, een dominante druivensoort gedurende ten minste twee à drie eeuwen in de gebieden aan de voet van de heuvels en op de feodale landerijen. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)
Vanaf 1468, met brede verspreiding in de zestiende eeuw, begon de druivensoort Garganega de heuvels van Gambellara en de zuidoostelijke Lessini te koloniseren en verving hij schiava in sommige gevallen. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)

Producteigenschappen

De wijnen Gambellara, Gambellara Classico, Gambellara Superiore en Gambellara Spumante vertonen een lichte strogele kleur, een frisse en delicate geur, een droge smaak van middelgewicht en een juiste zuurgraad.
De Vin Santo di Gambellara heeft een intense goudgele of amberkleurige kleur, een fruitige geur van rijp en gedroogd fruit, en een intense, aanhoudende, licht zoete, zachte en warme smaak.
De kleur kan variëren van strogeel tot diepgoud, afhankelijk van de structuur, de vinificatiemethode en de ligging van de herkomstwijngaarden, met aroma's die doen denken aan rijp wit fruit en witte bloemen, en een smaak met de voor Garganega typische licht bittere afdronk. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)

Verband terroir / wijn

In sommige zones verhindert het basaltische substraat de wortels om diep door te dringen, waardoor zij in de bovenste lagen blijven en zo minerale stoffen kunnen opnemen die verantwoordelijk zijn voor de mineraliteit en saliniteit van de wijnen.
De lage neerslag in de maanden voorafgaand aan de oogst veroorzaakt stress bij de wijnstok, waardoor minerale zouten, suikers en aromatische stoffen zich concentreren in de bes, wat complexiteit geeft en de saliniteit en mineraliteit van de wijn doet uitkomen.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing

Gebied: de officiële productiezone gepubliceerd door het regionale geoportaal (Veneto).