Irpinia

Italië · DOC (BOB) · Campania

Stijlen

Natuurlijke factoren

Het Irpijnse gebied wordt doorkruist door de Apennijnse ketens van Terminio en Partenio en heeft een bergachtig-heuvelachtig karakter, met een vlak gedeelte dat beperkt blijft tot enkele hoogvlakten en een beperkt aantal dalbodems.
De bodems variëren van losse gronden met vulkanische as in het centrale deel van de kom van Avellino tot bodems ontwikkeld op eoceen- en plioceenafzettingen, arm aan skelet en rijk aan klei, met overwegend alkalische reactie in de heuvelgebieden aan de noord- en oostzijde.
De Apennijnse rug verdeelt het gebied in twee hellingen: de Tyrreense zijde, die het gebied rond Avellino omvat, en de Adriatische zijde, die de gebieden rond Sant'Angelo dei Lombardi en Ariano Irpino omvat.
Talrijke rivieren en beken, waaronder de Calore Irpino, de Ofanto en de Sele, slingeren zich door de valleien en hoogten die het irpijnse landschap kenmerken.
Het Irpijnse klimaat is gematigd zonder extreme temperaturen, streng in de winter met sneeuwval, maar relatief mild in de zomer, met een jaarlijkse neerslag van 800 tot 1.200 mm afhankelijk van het deelgebied.
De thermische, hydrometrische en anemometrische omstandigheden van het gebied bevorderen een geleidelijke rijping met een evenwicht tussen suikers en zuurgraad, mede dankzij de temperatuurverschillen tussen dag en nacht tijdens de véraison en de rijpingsperiode.

Menselijke factoren

In 1878 werd de Regia Scuola di Viticoltura ed Enologia di Avellino opgericht, die de ontwikkeling van de irpijnse wijnbouwketen en de export van wijn naar Frankrijk bevorderde.
De ontdekking van zwavelafzettingen in de gemeente Tufo in de negentiende eeuw gaf aanleiding tot de techniek van de «zolfatura», die werd gebruikt om de druiventrossen te beschermen tegen externe ziekteverwekkers.
Er worden twee leivormsystemen onderscheiden: het systeem «Alberata Taurasina o Antico sistema taurasino», teruggaand op de Etruskische school en toegepast op Aglianico en rode druivenrassen, en het «sistema avellinese», dat verspreid is voor Greco, Fiano en Coda di Volpe.
De eerste spoorlijn van Irpinia werd aangelegd, later de «ferrovia del vino» genoemd, die de wijnproductiecentra van de Colline del Sabato e del Calore met elkaar verbond, met stations die nog steeds bestaan in Tufo, Prata, Taurasi en Montemiletto.

Producteigenschappen

Na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde Irpinia witte wijnen, roséwijnen en witte wijnen van rode druiven met uitgesproken en onderscheidende kenmerken, en vestigde het zich al in de jaren zeventig als een gewaardeerde zone voor austere witte wijnen.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing · benaderd gebied

Benaderd gebied — polygoon uit de dataset Bétard 2022 (EU-BOB's), op gemeenteniveau.