Moscato di Sardegna

Italië · DOC (BOB) · Sardegna

Stijlen

Natuurlijke factoren

Sardinië ontvangt een gemiddelde jaarlijkse neerslag van 775 millimeter, een hoeveelheid die voldoende zou zijn voor de behoeften van de wijnbouw indien deze regelmatiger verdeeld was in ruimte en tijd.
In de binnenlandse gebieden van het centrum-noorden van het eiland bereikt de gemiddelde jaarlijkse neerslag 1000 mm, terwijl deze in de kustgebieden en de vlakten niet boven de 600 mm uitkomt, en daalt tot 400 mm in het meest zuidelijke deel.
In het gematigd-warme klimaat, dat het grootste deel van het grondgebied omvat, daalt de gemiddelde jaartemperatuur nooit onder de 15°C en overschrijdt de neerslag gemiddeld de 800 mm niet, wat de beste habitat voor de wijnstok vormt tot op een hoogte van 600 meter.
Het eiland wordt als bergachtig beschouwd omdat de reliëfs, hoewel ze geen aanzienlijke hoogten bereiken, ruige vormen hebben met steile hellingen en grote steiltes die de geschiktheid voor de wijnbouwteelt beïnvloeden.
De Sardijnse bodems omvatten alluviale gronden uit het kwartair, kalkrijke, trachitische, basaltische, schistische en granitisch verweerde gronden, met variërende dieptes en gehaltes aan voedingsstoffen.
De meest voorkomende wind die over Sardinië waait, is de Maestrale, een belangrijk natuurlijk element van het eilandklimaat naast de aanzienlijke winderigheid die in alle seizoenen aanwezig is.

Menselijke factoren

Het druivenras Moscato bianco was al bekend in de Romeinse tijd, toen Columella het noemde onder de naam uva Apiana vanwege de voorkeur van bijen voor de zoetheid van de bessen.
Het druivenras verspreidde zich in Sardinië vanaf 1736 dankzij het wijnbouwbeleid van onderkoning markies di Rivarolo tijdens het Piëmontese bestuur, dat de wijnstok verplicht stelde op geschikte gronden.
De Moscato di Sardegna wordt van oudsher geproduceerd uit druiven afkomstig van wijngaarden die worden geteeld volgens het traditionele alberello-systeem.
Het druivenras Moscato werd rond de overgang van de negentiende naar de twintigste eeuw getroffen door de phylloxera, nadat de Sardijnse wijngaarden aan het einde van de negentiende eeuw hun grootste uitbreiding hadden bereikt.
De Sardijnse Moscato-wijn werd buiten het eiland gepresenteerd door de Regia Società Agraria ed Economica di Cagliari ter gelegenheid van het 6° Congresso Scientifico Italiano dat in 1845 in Milaan werd gehouden.
De Moscato di Sardegna verkreeg de erkenning van de oorsprongsbenaming in 1979, na het herstel van de wijnbouw op nieuwe onderstammen dat volgde op de phylloxeracrisis.

Producteigenschappen

De kleur van de Moscato di Sardegna is helder strogeel, met een aromatische, delicate en karakteristieke geur en een zoete, delicate en fruitige smaak die typisch is voor moscato. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Over de begrenzing · benaderd gebied

Benaderd gebied — polygoon uit de dataset Bétard 2022 (EU-BOB's), op gemeenteniveau.