Patrimonio

Stijlen

Hoofddruivenrassen

Aanvullende druivenrassen

Terroir

• De monoklinalige depressie, de zogenaamde 'Conca d'Oro', die loopt van Poggio-d'Oletta naar Farinole, herbergt het grootste deel van het wijngaardareaal, gelegen op enkele tientallen meters boven de zeespiegel.
• Het geologische substraat bestaat uit glanzende schisten van de oceaanbodem, bedekt door sedimentaire afzettingen in het westen en kristallijne afzettingen in het oosten.
• De bodems van de depressie verschillen sterk van gemeente tot gemeente, afhankelijk van de hoogte en de nabijheid van de zee; voornamelijk kleiig-kalkachtig in het westen, en zeer stenig en schisteus richting Poggio-d'Oletta in het oosten.
• Twee seizoenswinden, de Maestrale uit het noordwesten en de Libecciu uit het zuidwesten, oefenen een sterke invloed uit op de vegetatie van dit amfitheater dat openstaat naar de ondergaande zon.
• Het appellatiegebied strekt zich uit over zeven gemeenten van het departement Haute-Corse, in de streek van de Nebbiu, een Corsicaans woord dat 'mist' betekent.

• De Corsicaanse wijnbouw gaat terug tot de Oudheid; de Grieken introduceerden de wijnstok zes eeuwen voor Christus, waarna de Romeinen de handel ervan buiten het eiland verder ontwikkelden.
• Na een terugval als gevolg van de val van het Romeinse Rijk werd de wijnbouw pas in de elfde eeuw nieuw leven ingeblazen door de Pisanen, met name voor de productie van miswijnen.
• Aan het einde van de achttiende eeuw verkregen de wijnen uit de streek van de Nebbiu die in Saint-Florent werden ingescheept — mits zij de proef van de omvaart rond Kaap Corsica doorstonden — het recht op export onder de benaming 'vini navigati' (gevaren wijnen).
• De producenten van Patrimonio dienden al in 1942 een eerste aanvraag in voor erkenning als appellation d'origine contrôlée, maar het erkenningsbesluit werd pas in het voorjaar van 1968 ondertekend.
• De appellatie werd vervolgens bij besluit van 23 oktober 1984 opnieuw een volwaardige AOC, na een periode waarin zij fungeerde als aanvullende geografische benaming binnen de AOC vin de Corse. (via Wikipedia · CC BY-SA 4.0)

• De rode wijnen, voor minimaal 90% afkomstig van nielluccio, hebben een diep gekleurde mantel in helder rood, robijn of granaat, met een natuurlijk alcoholgehalte dat vaak hoger ligt dan 13%.
• De jeugdige aroma's van de rode wijnen doen denken aan rood fruit zoals zwarte bes of braam, soms met houtachtige nuances, en evolueren vervolgens naar kruidige, geroosterde en balsamische tonen.
• De roséwijnen, waarin nielluccio gecombineerd wordt met sciaccarello, grenache en vermentino, bieden een levendige roze mantel en aromatische accenten die doen denken aan framboos en rode bes.
• De witte wijnen, uitsluitend geproduceerd van het ras vermentino, vertonen bloemige aroma's die doen denken aan witte bloemen, meidoorn of brem, en zijn bijzonder uitgesproken in hun jeugd.

• Het mediterrane klimaat, de topografie van de monoklinalige depressie en de kalkbodem stellen nielluccio in staat het bepalende druivenras van het wijngaardareaal van Patrimonio te zijn.
• De beste liggingen, de maritieme invloeden en de kleiig-kalkachtige of schisteuze bodems, gecombineerd met een korte snoei op tappen (courson) en beheerste opbrengsten, komen tot uitdrukking in de aromatische rijkdom van de wijnen, de tanninestructuur van de rode wijnen en de volheid van de rosés.

Feiten door automatische interpretatie afgeleid uit de terroirsectie van het productdossier — zie de bron.

Alle appellaties in Frankrijk

Bronnen

• Productdossier (BO Agri, PDF) — goedgekeurd 25 avril 2022, JORF 5 mai 2022
• Officiële INAO-tekst (show_texte)
• INAO-productfiche
• Officiële site van de wijnorganisatie — CIV Corse — Conseil Interprofessionnel des Vins de Corse